Wees je eigen beste vriendje

Sinds een paar maanden maak ik deel uit van een intentie groepje. We verbinden elke week op een vast tijdstip via internet met elkaar en mediteren een half uurtje. We hebben een vast protocol. Elke week is iemand aan de beurt om haar intentie te zetten en deze te laten bekrachtigen door de groep. Is er niemand dan richten we onze aandacht op de aarde.
Afgelopen week was het mijn beurt.
Mijn intentie luidde

Ik ben mijn eigen beste vriendje
Ik geef liefdevol mijn grenzen aan, ik weet mezelf op waarde te schatten, ik heb begrip voor mijn boze buien, ik geef mezelf de ruimte, ik uit me liefdevol.
Ik voed mezelf met gezonde voeding zowel lichamelijk als geestelijk als op zielsniveau.
Ik geef het lichaam de beweging en de voeding en de rust die het nodig heeft,
Ik geef de geest de uitdaging en de stilte die het nodig heeft
Ik zorg voor goede voeding voor de ziel, ik leef mijn zielsmissie.
Ik voel de levensenergie door mij heen stromen, ik voel me waardevol en liefdevol, ik voel me dankbaar.

Ik Leef!
Ik ben!
ZIJN!
Ontspannen Leven!

Op het moment dat ik de intentie formuleerde kwam er direct een gedachte in me op; leef vanuit je hart, met wijsheid, de slogan die ik altijd heb gebruikte voor mijn promotie is waarheid geworden.

What you teach is what you learn.

Vanaf 2003 geef ik yoga en meditatie les. En het komt zowat elke les voorbij; be your own best friend, of wees je eigen beste vriendje. En door deze intentie te maken besefte ik me plotseling; ik ben mijn eigen beste vriendje, ik leef vanuit mijn hart met wijsheid. Het is al zo.
En dat gun ik jou ook.
Het is mijn intentie dat iedereen zijn eigen beste vriendje mag zijn. Ik denk namelijk dat als iedereen zijn eigen beste vriend zou zijn, het een fijne wereld zou zijn om in te wonen. Zeg nou zelf, als jij je beste vriend of vriendin op straat tegenkomt wat gebeurt er dan bij je?
Ik wordt daar blij van, heel blij, ik weet dat ik niet zomaar veroordeelt wordt door haar, dat zij me ruimte geeft om mijn verhaal te vertellen, dat ik mag huilen en mag lachen, boos mag zijn en me onmachtig mag voelen, en me ook liefdevol vertelt dat ik het de volgende keer beter anders kan doen. En het is wederkerig, in mijn beleving mag zij gewoon fouten maken, die zijn niet zo erg, natuurlijk mag ze verdrietig zijn, want het is best erg wat er is gebeurt, natuurlijk mag ze boos zijn, want het was ook een idiote situatie.
Zou het niet fijn zijn als je zo met jezelf om zou gaan? Wat milder voor jezelf, niet steeds zo kritisch.
Probeer het eens.
Maak een foto van jezelf en zet de tekst erbij. Ik ben mijn eigen beste vriend (in), schrijf erbij hoe jij je zou voelen als het zo is, als jij je eigen beste vriendje bent, hang m op waar je m vaak tegenkomt en kijk hoe de relatie met jezelf verandert.

Advertenties

Gezond in de toekomst

Afgelopen woendag middag was ik in het kader van inspiratiefestival Let’s Gro 2018 op een bijeenkomst getiteld; angst omarmen. Ik vond het heel erg interessant. 3 sprekers namen het fenomeen angst vanuit hun vakgebied onder de loep. Een spreker sprak over groepsvorming tegen een overheerser/ autoriteit, oftewel het ontstaan van een dictatuur. Dat wat nu volgens hem gaande is in Amerika. De ander, een sociaal psycholoog vertelde over approach en avoidance oftewel de beweging ernaar toe of de beweging er van af, en de derde een psychiater vertelde over het brein en haalde allerlei onderzoeken aan. Wat mij deed schrikken was het feit dat er in de gezondheidszorg zo ontzettend veel stress wordt ervaren. Naar wat ik heb onthouden ervaart 75% van de specialisten in de gezondheidszorg overmatig stress. Zelfs artsen en specialisten in opleiding ervaren al heel veel stress.

En aan die mensen geven wij onze kostbaarste bezit, namelijk ons lichaam, uit handen zodra wij ons ‘ziek’ voelen, of niet lekker zijn.
Niet dat ik denk dat deze mensen niet capabel zijn, ze hebben ongetwijfeld veel gestudeerd en weten veel op hun specifieke vakgebied. Maar het systeem waarbinnen ze hun werk verrichten is zo ingericht dat ze blijkbaar veel stress ervaren, in mijn ogen is dat systeem dus ziek.
Dat is iets waar ze het alle drie het wel over eens waren. Wat ik bijzonder vond is dat ze naar oplossingen zoeken in systemen die al eeuwenoud zijn. Rust, inkeer, natuur, mindfullness, body mind technieken, hartcoherentie, yoga…
De gezondheidszorg van de toekomst is naar mijn idee dan ook een mengeling van de oude oosterse filosofieën en huidige westerse wetenschappelijke kennis.
We zullen moeten streven naar verbinding tussen de reguliere gezondheidszorg waaruit deze sprekers afkomstig waren en het zogenaamde alternatieve circuit. Gelukkig zie ik veel nieuwe samenwerkingen ontstaan al ervaar ik ook in mijn dagelijkse praktijk nog veel vooroordelen en afstand.
(Zoals daar bv is de vereniging tegen kwakzalverij, die een groot gevaar zien in bepaalde alternatieve therapieën. Hier zien we het fenomeen van de eerste spreker. Door angst ontstaat groepsvorming.)

Op zaterdagmiddag was ik wederom in het kader van Let’s Gro op een bijeenkomst over geluk en gezondheid. Hier vertelde een chirurg over een experiment met live klassieke muziek in het UMCG. Een samenwerking tussen het conservatorium en het ziekenhuis. In haar inleidende praatje vertelde ze dat ze voor aanvang van het experiment wel veel bedenkingen hadden en dat het wel veel weg had van kwakzalverij. Ze toonde een filmpje met daarin beelden van de muzikanten, de patiënten van het verplegend personeel. De hele zaal was ontroerd, tranen. Zoveel ontspanning, iedereen verandert weer in een mens in plaats van patiënt of  arts of verpleger.  Gaandeweg het experiment is ze van gedachten aan het veranderen. Alhoewel ze nog steeds graag wil dat het wetenschappelijk onderbouwt wordt.  Fijn om te zien hoe er dus ook verandering plaats vind.

Ik geloof in de kracht van het individu. Van elk mens in het bijzonder. Ieder mens kan zelf ervaren wat goed is of wat niet goed is voor hem/ haar. We hebben daarvoor een fantastisch instrument; ons lichaam. Het lichaam ontspant zich wanneer het goed is, zich veilig voelt ( de afwezigheid van angst) en spant zich aan wanneer we moeten vluchten of vechten.
Dat we dit nauwelijks meer ervaren is een gevolg van het feit dat onze aandacht naar buiten gericht is, media, sociale media, geluid, licht enz. Wanneer we onze aandacht naar binnen richten en gaan observeren hoe ons lichaam reageert kunnen we weer zelf gaan voelen wat wel en niet goed is voor ons welzijn.
Dit is niet iets wat je ff snel aanleert, dit is een langdurig proces. Je leert jezelf observeren, je gedachten, je gewoonten en patronen. Niet om ze direct te veranderen maar om te ervaren of ze nog steeds dienstbaar zijn aan jouw welzijn.

Yoga is een systeem wat heel veel technieken en handvaten hiervoor geeft. Zowel op fysiek gebied, de houdingen en ademtechnieken als op mentaal gebied, concentratie en meditatie. Wat veel mensen niet weten is dat ook zelfstudie; hoe ga ik om met de buitenwereld, hoe ga ik om met mijn eigen gevoelens en emoties, en hoe leer ik die los te laten ook onderdelen zijn van yoga.
Het is een compleet duurzaam leefstijlprogramma. Je leert de signalen van je eigen lichaam en geest te herkennen. Daardoor ben je veel minder afhankelijk van onze huidige ‘zieke’ gezondheidszorg.
En wanneer er dan wel een operatie of andere techniek nodig is kan jij aangeven wat je nodig hebt en zijn er de mooie westerse technieken die ons dan kunnen ondersteunen.
Ik ga voor verbinden, met mijn angsten en mijn behoeften met mijn emoties en gevoelens en met mijn lichaam. Van daaruit leer ik mezelf steeds beter kennen en weet ik wat wel en niet bij mij past, waar ik blij van wordt, wat me gelukkig maakt. Zo verdwijnt de angst en ontwikkel ik zelfvertrouwen en vandaaruit kan ik ontspannen in het leven staan.

Ik zou graag het gesprek aangaan met specialisten zowel uit het ‘reguliere’  als ‘alternatieve’ circuit om samen de geneeskunst van de toekomst vorm te geven.

Yvonne