Zijn zonder oordeel

Zijn zonder oordeel.

Advertenties

Leef jouw waarheid

 

Angst houdt je vast, dit is mijn cadeau voor jou vandaag.
Kom uit je angst en leef jouw waarheid.
Wees open en eerlijk op elk gebied. Vertel jouw verhaal, wat jij voelt, wat jij ervaart.
Jij bent de enige die weet hoe jij het leven ervaart, hoe je beleeft wat je meemaakt. Praat erover. Deel je gevoelens, je angsten, je twijfels, je pijnen, maar ook je vreugdes en je inzichten. Het zet zich vast in je lichaam en belemmert je vrij te leven. Elke cel van je lichaam bestaat uit herinnering. Her’inner’ je jouw oorsprong, onbevangen, open, vrij, nieuwsgierig, verwonderend over deze wereld en dit leven.
Praat over jouw gevoelens en jouw ervaring, het is jouw waarheid, wat die ander er ook van vind.
Blijf bij jezelf, wees open en eerlijk, spreek vanuit je hart en je eigen ervaring.

sea-gull-765490_1920

En floep daar is ie weer die angst; wat vind die ander van mij, wat denkt ie wel niet van mij, maar als ik dit zeg dan ………… maar dat kan ik toch niet zeggen, ja maar hij/zij zegt…………… herkenbaar?
Angst. Natuurlijk heb je angst nodig om je te beschermen dat je niet voor een auto de weg oploopt, maar angst voor wat de ander van ons vindt is aangeleerd. Het is onze cultuur.
Uit jezelf open en vrij en t zal gaan stromen in je leven en in je lichaam.

Angst houd je vast. Stop met geloven dat wat iemand jouw verteld over hoe jij je moet voelen en wat je moet voelen en wat je moet doen om in je flow te komen. Maar ga onderzoeken en deel jouw gevoelens en ervaringen. Op een respectvolle wijze voor jezelf en de ander. Luister naar jezelf en naar je eigen verhaal. Luister naar je lichaam, dat vertelt jouw verhaal.
Wees open en eerlijk ; de waarheid heeft geen bewijzen nodig, je voelt het direct. Vertel jouw verhaal zonder oordeel naar jezelf en zonder te wijzen naar de ander.

heart-1976646_1920

Wees je eigen beste vriendje.

Loslaten

Yoga  is de gebruiksaanwijzing voor mijn leven, zoals een collega van de opleiding ooit zei, en ik ben het volledig met hem eens.

In mijn opleiding leerde ik technieken om te leren loslaten, pratyahara.

Dit systeem omvat alle technieken die je vandaag de dag kunt vinden.

Vergelijkingen.                                                                                                                                          Ik vind het boeiend om vergelijkingen te trekken. Zoals je heden ten dagen in de winkel 300 soorten thee kunt kopen en stress krijgt bij het maken van een keuze daaruit. Maar de essentie van thee blijft. Een warme drank met geur en kleur en door de betekenis die jij er aan geeft, (gedreven door opvoeding, marketing en dergelijke)  rustgevend, opwekkend of anderszins.

Zo zijn er inmiddels ook honderden loslaat technieken ontwikkeld en ook deze claimen verlichting, bevrijding, een lichter leven, en zo meer. Het achtvoudige pad van Yoga opgeschreven door de yogi Pantanjali omvat al deze technieken. Pratyahara,onthechten of loslaten is de 5de stap van dat pad.  In een ander artikel zal ik dat proces beschrijven.

De kern van yoga is bewustwording. Je bewust worden van je reacties, gewoonten, gedrag, overtuigingen, je gedachten. Daardoor krijg je meer inzicht in wie je bent en wat je drijfveren zijn.

Hier wil ik je 3 methoden aanreiken zoals die op dit moment aangeboden worden en die overtuigingen bij de wortel aanpakken, net zoals de oude yogi’s dat deden. Misschien helpt het je om een keuze te maken uit het grote aanbod van  methoden.

 

Het boek Ja van Linda Rood,

Linda verteld aan de hand van haar eigen ervaringen en  ervaringen van anderen hoe je overtuigingen je leven beïnvloeden en heeft een aantal kernachtige vragen ontwikkeld die je door het proces van bewustwording leiden. Zo kom je bij je kernovertuigingen en kun je ze loslaten. Ze schrijft licht en toegankelijk.

Website Linda Rood

Workshops en boeken van Jan Bommerez

Jan Bommerez is een expert op het gebied van flow en loslaten, moeiteloos leven. Tijdens zijn workshops en in zijn boeken reikt hij je diverse technieken aan om te leren loslaten.

website Jan Bommerez

Bad Cluster Eliminatie of PMA van J Korthuis.

Zeer duidelijke uitleg van hoe ons brein werkt, Hoe het onderbewuste en bewuste samenwerken. Hoe je herinneringen opslaat en weer naar boven haalt. Hoe dit invloed heeft op je dagelijks functioneren en op hoe jij je voelt. 

filmpje J Korhuis

Afhankelijk van wie jij bent en waar jouw interesse naar uit gaat kies je wat op dit moment bij je past.

 

Woeste Grond

Luisterend naar een inspirerend gesprek met Kristoffer Visser op kerstavond 24 dec 2016 besef ik me meer en meer dat wij echt alles naar onze hand willen zetten hier in ons kleine Nederland.

Hij verteld over het Taoisme en tegen het einde van het gesprek pleit hij ervoor dat elk dorp en stad eigenlijk een stuk grond zou moeten hebben waar niemand ingrijpt, een stukje woeste grond, waar de natuur helemaal de vrije loop krijgt. Een hek erom en er minstens 5 jaar niet komen, zegt hij.

2013-06-09-16-29-23

Ik vind het boeiend en overdenk hoe wij eigenlijk alles willen vormen, vormgeven en indelen, inkaderen zodat het voor ons overzichtelijk wordt. In theorie althans, want in  de praktijk blijkt steeds weer dat het niet kan en dat het leven zo zijn eigen keuzes maakt waar wij totaal geen invloed op hebben.

Dit gebeurt zowel op persoonlijk vlak als ook maatschappelijk, politiek, landelijke en wereldschaal, op alle mogelijke vlakken.

We grijpen in om te kunnen ordenen, om orde in de chaos te scheppen zodat we grip krijgen op dat wat er gebeurt in de wereld om ons heen en in de wereld van gevoelens en emoties binnen in ons.

Als we dieper kijken zien we dat er niets te reguleren valt, dat waar we orde aanbrengen op een goed moment weer wanorde ontstaat. Vaak door een onvoorziene omstandigheid.

Heb je voor je gevoel eindelijk je leven een beetje op orde, komt er een auto die over je heen rijdt en je breekt je been. Heb je de kast opgeruimd, heb je natuurlijk net die broek nodig die onderop ligt en hup de kast is weer een zootje.

Ook op andere schalen zie je dit fenomeen terug, in de natuur stormen, aardbevingen.

Politiek; de  opkomst van het rechts populisme.

Financieel economisch; een beurskrach, de bankencrisis

Zelf probeer ik regelmatig; niets te willen. Het leven haar gang laten gaan en op het moment dat er een keuze gemaakt moet worden, mee te bewegen met de stroom. In theorie zou dit moeiteloos moeten zijn en gemakkelijk. In de praktijk betekent dit regelmatig dat ik me gefrustreerd voel omdat ‘veranderingen’ dat wat ik wil of niet wil, niet snel genoeg gaan, of compleet anders zijn dan hoe ik me gewenst had. Het is een voortdurende zoektocht. Hoe wil en kan ik me verhouden tot dat wat er gebeurt in mijn leven en wat er gebeurt in de wereld.

20160528_132122

Het lijkt me een  erg interessant experiment om te zien wat er gebeurt als elk dorp een stuk ‘WOESTE GROND” zou hebben.  Een plek waar de natuur zelf weer haar gang kan gaan, zonder inmenging van de mens. We doen er niets aan, zetten er een hek omheen en komen er niet. We kijken alleen van buiten af wat er gebeurt en laten het auto regulering systeem van de natuur zelf regelen.

Hoe mooi is dat, en hoe moeilijk vinden wij dat. Ja maar wat voor bomen moeten we daar planten? Welke bloemen zouden er gaan groeien? Welke dieren zouden er gaan leven?

Moeilijk vinden we dat, niet ingrijpen, niet weten maar laten ontstaan. Als vanzelf zal er een biotoop ontstaan met dieren en planten die zich thuis voelen  op dat specifieke plekje op aarde. Misschien verloopt het ene jaar compleet anders dan het volgende jaar, of zullen er een aantal jaren op rij weinig veranderingen plaatsvinden.

Welke gemeentes en bestuurders hebben het lef om dit plan op te pakken.

Ingrijpen of laten gaan

Permacultuur is volgens mij een soort van synthese tussen de twee kampen.  Mijn eigen tuinier gedrag als voorbeeld.  Ik heb geleerd dat je een soort van tuinplan dient te maken. Waar zet ik de worteltjes, de bonen, de bloemkool netjes in rijtjes zodat je gemakkelijk kunt schoffelen en het onkruid ertussen uit kunt trekken. Zorg ervoor dat je dat elk jaar afwisselt zodat ziektes minder of geen kans krijgen,  de juiste mest strooien en nog een aantal ‘regels’ . Trouw heb ik dat een aantal jaren gedaan. Het werken in de tuin vond ik heerlijk maar tegelijkertijd frustreerde het me ook regelmatig. steeds weer opnieuw dat zevenblad dat groeide daar waar ik broccoli wilde kweken, of dat de bietjes helemaal niet wilde groeien op de plek die ik bedacht had. Natuurlijk werden de aardappelen toch ziek en kregen de tuinbonen luizen.  Em dan kwamen de buurmannen van de volkstuin met een goedbedoeld advies en met; ‘ik heb nog een goedje, jaa je kan het niet meer kopen want het is verboden maar….’ Gelukkig heb ik die altijd weten af te wimpelen.

Ik probeerde eens wat met biologisch dynamisch maar juist op het moment dat ik dan zou moeten zaaien was er iets anders wat mijn  aandacht opeiste of regende het de hele dat zodat ik geen zin had.

20160526_084958

Ook las ik een en ander over permacultuur in de tuin, wat bedoelen ze daar nou mee. Permacultuur? Permanent in cultuur brengen? In diverse teksten las ik verschillende invalshoeken en kon er geen touw aan vastknopen. Het leek wel of iedereen een ander idee had en invulling gaf aan het idee van permacultuur. Hier en daar bekeek ik ook tuinen en ook daar kon ik geen echte lijn in ontdekken, behalve dan dat het met de natuur mee werken was. Elk gewas vraagt om specifieke omstandigheden om optimaal tot wasdom tot bloei te komen, en elke plek heeft zijn eigen specifieke kenmerken die er voor zorgen dat bepaalde gewassen wel of niet tot wasdom of bloei kunnen komen. Hoe mooi was de ontdekking dat ik niet degene was die kon regelen waar de boerenkool het best zou groeien maar dat de boerenkool dat zelf deed. Er viel een hele verantwoordelijkheid van mijn schouders.

De afgelopen 3 jaar heb ik de kans gekregen een stuk grond te gebruiken waar op de ene plaats als jarenlang intensieve grasteelt had plaatsgevonden en op het andere stuk jarenlang niets gebeurt was omdat het achter een schuur was waar nooit iemand kwam. Langzaamaan leer ik welke planten en bloemen zich thuis voelen bij elkaar en op welke plek. Laat ik de natuur zijn loop op bepaalde plekken en op andere plekken grijp ik in.  Elke dag loop ik door de tuin en besef me hoe weinig of geen invloed ik kan uitoefenen op de groeikracht, de kleur, de vorm, het licht, hoeveel regen er valt, de temperatuur, de grondsoort, welk zaadje opkomt, maar aan de andere kant kan ik heel rigoureus ingrijpen en plantjes uit de grond rukken.  Er zijn vele invalshoeken om het proces te bekijken en te onderzoeken.

20160705_124631

Soms grijp ik in, vaak laat ik de natuur haar gang gaan en zie wat het brengt.

Ook in mijn persoonlijke leven gaat het op die manier. Soms neem ik een  beslissing, andere keren laat ik het erbij. Beide hebben n functie.

Dr Hamer, de biologische natuurwetten

In maart van 2016 kwam ik in aanraking met het werk van Dr Hamer, het voelde voor mij alsof ik eindelijk weer een nieuwe stap kon zetten in mijn ontwikkeling, mezelf verder kon verdiepen in het leven en het beter kan begrijpen. Voor mij is analyseren en onderzoeken een weg om rust en vrede te vinden in mijzelf. Het opent voor mij een deur naar bewustzijn. Het geeft mij handvaten om mijn reacties, mijn gedachten, mijn gedrag te doorgronden  en te kunnen begrijpen.

Opmerkzaamheid ontwikkelen.                                                                                                             In 1997 ben ik begonnen met het volgen van raja yoga lessen. Daarin leerde ik mezelf te observeren. Welke gedachten had ik over geweld, en hoe ging ik er mee om in het dagelijks leven.                                                                                                                                                                     Poeh dat was confronterend. Ik werd boos op mezelf omdat ik niet geweldloos genoeg was in mijn eigen ogen. Omdat ik muziek kopieerde vond ik mezelf niet eerlijk genoeg, of omdat ik wel eens een halve waarheid vertelde of iets niet zei om de lieve vrede te bewaren of overdreef om iets duidelijk te maken was ik niet waarachtig genoeg.                                         Ik zat vol oordelen en overtuigingen. Stukje bij beetje accepteerde ik hoe ik was, ik ging mijn beweegredenen begrijpen, werd wat milder naar mezelf en ging mijn eigen normen en waarden systeem ontwikkelen.                                                                                                         Niet gebaseerd op hoe het hoort maar op hetgeen ik leerde door opmerkzaam te zijn.

Opmerkzaam op hoe mijn medemensen reageerden op mijn gedrag, je kent het wel als je blij bent zie je allemaal blije mensen om je heen, wat voor invloed heeft mijn gedrag op hen en omgekeerd.                                                                                                                                         Opmerkzaam  op hoe mijn lichaam reageerde, ontspant het of spant het zich aan. Opmerkzaam op  mijn reacties, wanneer word ik boos, blij , verdrietig enzovoort.

Ik ontdekte dat ik het lastig vond het verschil aan te geven tussen verdriet, teleurstelling, boosheid, irritatie. Ik ontdekte dat ik werd meegesleept door mijn emoties zeker als ik boos werd of tegengewerkt werd. Ik ontdekte dat ik altijd en overal een oordeel over had, meestal wist ik het beter.

Ik ontdekte dat ik vaak reageerde op een manier waarvan ik dacht dat mijn medemensen dat van mij zouden verwachten. Zo durfde ik niet thuis te blijven van een verjaardagsfeestje omdat ik moe was, of ging ik mee naar een beurs, winkel, evenement omdat ik dacht dat ik dan mensen blij zou maken of zou helpen. Vaak liet ik me meeslepen door mijn emoties en voelde me het slachtoffer van wat deze of gene had gezegd of gedaan.

Radicaal                                                                                                                                                             Op een goed moment heb ik tv, radio, krant, tijdschriften en  dergelijke afgezworen om tot mijn eigen waarheden te kunnen komen. Radicaal, ja maar dat past bij mij.  Zoals een vriendin uit mijn lagere schoolperiode eens zei, dat is hoe jij altijd overal mee om gaat. Je doet iets helemaal met hart en ziel of je draait je om en gaat wat anders doen. Zo had ik mezelf nooit bekeken. Maar inderdaad. Als voorbeeld. Nooit had ik me geïnteresseerd voor bloemen of planten of voor een winkel, toch heb ik 15 jaar een bloemenwinkel gehad, met veel plezier. Nadat ik de winkel heb overgedragen heb ik ook zelden nog een bloemenwinkel bezocht of bloemstukken gemaakt.

Stukje bij beetje leerde ik meer in balans te blijven, hoe ik afstand kon nemen van de (slachtoffer)rol die ik speelde, hoe ik mijn gevoelens kon interpreteren en vertalen in mijn leven. Daardoor werd ik steeds milder met mezelf en ben ik ook veel milder geworden naar de buitenwereld. Zo werd mijn leven steeds rijker/ waardevoller en ondanks de soms zware uitdagingen kan ik redelijk moeiteloos de rust en vrede binnen in mezelf behouden.

Zoals ik al schreef is een aantal maanden geleden het werk van dr Hamer op mijn pad gekomen. Diep van binnen had ik de wens om te weten te komen hoe mijn ervaringen, mijn gevoelens, mijn overtuigingen dan uitwerkten in mijn lichaam.  Op welke plek van mijn lichaam en in welke vorm komt  naar boven hoe ik omga met het leven. Voor mij ontstaat het lichaam en je leven vanuit een subtiel verlangen van de ziel  om een bepaald thema te ervaren. Net zoals er door  behoefte aan warmte en veiligheid  een idee ontstaat een huis te bouwen, je verzamelt materiaal en kennis en uiteindelijk is daar het huis en heb je warmte en veiligheid. ) Onderweg ontstaan er weer andere behoeften en verlangen.)

Dr Hamer geeft daarop mooie antwoorden en die ben ik nu aan het onderzoeken. Het is een andere ingang van hetzelfde huis dat ik lichaam of leven noem.

Waarom heb ik pijn in mijn knie, oeps mijn rug, waarom zie ik de ene dag prima en de andere dag veel minder,  hoe komt het dat ik doorgezakte voeten heb, waarom krijgt iemand kanker en een ander niet.

Mijn primaire  reactie op de onverwachte gebeurtenis is het antwoord. Die reactie is afhankelijk van vele factoren waaronder, cultuur, maatschappelijke invloeden, opvoeding, genetische aanleg, ervaring en meer. Ga je vluchten, vechten of verstar je, de primaire reactie van je lichaam is de basis voor wat er gebeurt in je leven. Het is dus van belang dat je leert opmerkzaam te zijn op die reacties.

Een klein voorbeeld. Ik heb regelmatig last van mijn onderrug. Heel vervelend, ik kan mijn werkzaamheden niet uitvoeren, voel me chagrijnig, en meer. Zo ook afgelopen maand. Ik ga na wat is er gebeurt net voordat de pijn begon?  He dat is interessant, ik heb niet toegeven aan mijn gevoel van, dat durf ik niet, dat kan ik niet, maar ik ben daadwerkelijk bij de buurvrouw langs geweest om te vragen of mijn bootje in haar botenhuis kan liggen. Iets wat ik me al drie maanden had voorgenomen maar steeds uitstelde omdat ……………. ik blijkbaar (nog steeds) de overtuiging had van dat mag toch niet, wie denk ik wel dat ik ben om dat zo maar te vragen, die mensen zien me aankomen, allemaal gevoelens van minderwaardigheid. Afkomstig uit mijn jeugd en uit mijn familielijn aan de kant van beide ouders. Direct daarna is de pijn begonnen en werd in de loop van de dag erger. Het moment dat ik me realiseerde wat er gebeurt was, nl ik had mijn rug rechtgehouden door voor mezelf op te komen en te vragen, verdween de pijn. Direct daarop was mijn gedachte, nee dit kan niet waar zijn, maar jawel weg. Zo eenvoudig kan het zijn.

Realiseren wat je overtuigingen zijn en daar verantwoordelijkheid voor nemen. Observeer, accepteer, neem verantwoordelijkheid en transformeer. Dat staat er op een briefje wat al jarenlang in mijn achteronder hangt.

observeer-briefje-ao

Zo komt wederom de nieuwe wetenschap en oude filosofie bij elkaar. Iets wat mij mateloos intrigeert en waarover ik mij elke dag opnieuw kan verwonderen. Zo blijft het leven magisch en niet te begrijpen, onvatbaar en spankelend.

En steeds probeer ik er opnieuw grip op te krijgen.